خسته شدم از اين زمون

آخه ديگه نا ندارم

                كه بگم چشمامو بخون

منو ببر به زير خاك

               اونجا كه مورچه ها به راك

       مي خونن از يه عشق پاك

مائيم كه رو سياه شديم

                فكر كرديم آدمي شديم

نمي دونيم كه تو گليم

               فردارو در به در شديم

منو ببر به اونجا كه همه ي آدما خوبن

منو ببربه دنيايي كه عاشقان نميكوبن

    منو ببين كه مردنم توي اين شهر بي روحه

    توي شهري كه ماهارو له مي كنن غريبونه

قناری با پرو بالی شکسته

می خونه از غم و غصه

دل کوچیک قناری

تنگ شده واسه یه یاری

یاری که سر می داد آواز

تو آسمون می کرد پرواز

حالا قناری با دلی گرفته

نشسته روی یه شاخه

شده درمونده و خسته

های و های می کنه گریه

می گه برگرد یار و همدم

تنها توایی همدم واسه دردم

میشم مجنون بشو لیلا

تا دیگه نباشم تنها

این دله خسته و کوفته

بد جوری هواتو کرده

بیا برگرد نده رنجم

بیا آواز بخون هردم

شعر چطور بود ؟به من میگن دی جی سپهریدست قلمم رو عموم رفتههیس بینه خودمون بمونه ها (برادر زاده ی سهرابم)دسته گل و می بینیم که به خودش میده

اینم عکس عمو سهراب که خیلی دوستش دارم

آن روز همه ي خانواده گرد هم بودند و از دوران قديم و خاطرات گذشته تعريف مي كردند كه ناگهان صداي ترمز هواس همه رو به خود جلب كرد. من در حالي كه قدم مي زدم با شنيدن صداي وحشتناك ترمز برگشتم كه يهو بچه ي 4ساله رو ديدم كه خشك گريه شده بود به طرف اون بچه رفتم و اونو در آغوش گرفتم.راننده ماشين به حالت خشونت گفت:خوب بيشتر حواستون به بچه باشه هرچند كه ماشين من بيمه است و خيالي نيست.من خيلي عصبي شدم برگشتم گفتم:متاسفم آقا.به بچه گفتم:دختر جون مامانت كجاست؟او در حالي كه گريه مي كرد به يه خانومي اشاره كرد وقتي كه رسيدم گفتم:ميبخشيد اين دختر شماست؟خانوم رو به من كرد و گفت:نه نيست يعني قبلا بوده حالا ديگه نيست.گفتم متوجه نمي شم.شما به جاي اينكه دخترتو تو بغل بگيري و آروم كني ....!..واقعا از شما انتظار نداشتم.به دختر بچه گفتم:اينقدر گريه نكن به خاله بگو اسمت چيه؟اون در ميون گريه هاش گفت:ريحانه .به به چه اسم خشكلي. ميشه ديگه گريه نكني عزيزم؟ريحانه در حالي كه گريه مي كرد گفت:مامانم منو دوست نداره منم لپشو بوسيدم و گفتم مامانت تو روخيلي دوست داره خلاصه با يه مصيبتي ريحانه رو قانع كردم.به مامان ريحانه گفتم كه بيشتر به دخترتون توجه كنيد.مامانه برگشت گفت:به شما هيچ ربطي نداره منم لبخند تمسخر آميزي به او زدم و گفتم:چشم قربان.خوب حالا كه اينطوره من ريحانه رو با خودم مي برم بچه تو اين سن نداريم يه نوع تنوع ميشه.مامانه خنديد و گفت: چقدر با نمكي ميتونم چند لحظه وقتتون و بگيرم؟گفتم بفرماييد من در بست در خدمتتونم. اول خودشو برام معرفي كرد اومد كه خاطراتشو تعريف كنه منو واسه شام صدا زدند منم از زهرا معذرت خواهي كردم و بهش قول دادم كه بعد شام بيشتر باهم صحبت كنيم.رفتم ديدم سفره پهن و منم كه گرسنه نشستيم و دل سيري خورديم.تموم فكر و ذهنم اين بو د كه چرا زهرا از دخترش متنفر شده ..ساعت حدودا 11شب بودكه براي ادامه صحبت پيش زهرا رفته بودم يه دوتا سنگ گوشه ديوار بود ما روي اون نشسته بوديم و من با يه چوب مدام به ديوار مي كوبيدم.گفتم زهرا خانوم قصد صحبت نداري؟ زهرا لبخند مليحي زد و گفت:چرا حالا برات تعريف مي كنم.راستش شوهر من قبلا يه زني داشته كه سر زا مي ميره ولي دخترش كه ريحانه باشه زنده مي مونه.الان يك ساله كه منو علي با هم ازدواج كرديم ولي اون هيچ وقت نخواست ما بچه دار بشيم هر وقت بهش مي گفتم جواب مي داد نمي خوام تو رو هم عين فرزانه از دست بدم اون از كله سحر تا 3بعد از ظهر سركاره وقتي كه بر مي گرده يه چيزي مي خوره و مي خوابه وزماني كه از خواب بيدار مي شه تموم شب و با ريحانه است.اون حتي يه لحظه هم دوست نداره با من هم صحبت بشه . من فكر مي كنم يه برده هستم كه از صبح تا شب بايد كار كنم ومواظب بچه ي علي آقا باشم.گفتم :من يه كتاب خوندم به نام پنج زبان عشق حالا بهت ميگم و بستگي به خودت داره كه به حرفام گوش كني و عمل كني.ما پنج زبان عشق داريم 1:كلمات تائيد آميز.به اين معني كه  ارزش يه نفر و تائيد كنيم مثلا:من به تو افتخار مي كنم*خيلي دوست دارم.........2:تماس فزيكي.شامل بغل كردن بوسيدن*گرفتن دست هنگام عبور از خيابون.......3:وقت گذاشتن. به اين معني كه براي يه مدتي وقت صرف صحبت با طرف مقابل كنيم.4:هديه دادن.هديه دادن به كسي كه دوستش داري هر چند ناچيز باشه مثلا دادن يه شاخه گل ميتونه تاثير پذير باشه.5:خدمت كردن.غذا پختن *شستن لباس ها.......... حالا تو بايد زبان عشق علي كشف كني و هر روز با زبان عشق او صحبت كني تا به قولي مخزن عشقشو پر كني من به تو قول ميدم كه اگر زبان عشقشو كشف كني هر چي ازش بخواي نه نميگه.زهرا گفت:سعي خودمو مي كنم.منم شمارمو بهش دادم و قرار شد منو در جريان بزاره.بعد مدتها زهرا زنگ زد و گفت:يه خبر خوبي برات دارم..!!  خيلي ازت ممنونم پنج زبان عشق تاثير پذير بود و مشكل من و علي و حل كرده .گفتم راست ميگي؟؟خيلي خوشحالم كردي حالا زبان عشقش چي بود؟ گفت:كلام تائيد آميز بود باورت نمي شه زندگي حالا مزه مي ده من نميدونم چطور ازت تشكر كنم گرمي و صميميت محيط زندگيمو از تو دارم.منم گفتم همش به خاظره تلاش و همت خودت بود عزيزم و من از اين موضوع خيلي خوشحالم.

سلام به دوستای دوست داشتنی این آپ خاطرات گذشته رو زنده میکنه پاکی سادگی و کودکیای کاش همیشه کوچولو میموندیم(ای روزگار)

وروجک و آقای نجار شروع شد

وروجک و آقای نجار

یادش بخیر در انتظار جمعه که ساعت بشه ۱ بشینیم نگاش کنیم

پت ومت

ملوان زبل

پلنگ صورتی

زبل خان

ممول

ایکیوسان

خاله ریزه

گوریل انگوری

خوش گذشت؟خاطرات گذشته براتون زنده شد؟ 

خدایی با چه ذوقی کارتون میدیدیم یادش بخیر

شما کدوم کارتون و بیشتر دوست داشتین؟

کاش کودک بودم تا بزرگترين شيطنت زندگي ام نقاشي روي ديوار بود ، اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم ، اي کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش مي کردم

دلم گرفت از این روزا از این روزای بی نشون

از این همه دربه دری از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون

از این مترسکای پست از هم دلای هم زبون

توام که بی صدا شدی آهای خدای آسمون

آهای خدای عاشقا توایی فقط دلخوشیمون

آره دلم خیلی پره از غمهای رنگاورنگ

از جمله ی دوست دارم دروغای خیلی قشنگ

دلم گرفت از این روزا از آدمای مهربون

از تو که با ما نبودی از اون خدای آسمون

                       زندگی تو دنیا واسه من شده دشوار

نفسی نمونده از دست این روزگار

موندنم باعث آزار و اذیت این و اونه

خدای من نمیخوام باشم حتی یه لحظه

میدونم حالا میگی تو که بی وفا نبودی

با دیدن جمع وفاست که شدم یه بی وفای عوضی

زندگی واسه خودش یه عالمی داره

عالمی که تمومش سکوت و غمه بودنه

زندگیم خیلی عجیبه

چون این دنیا غم انگیزه

طعم این جونی و کی چشیده

آدم بی خیال این دوره زمونه

ایول به آدم بیخیال این دوره زمونه

که نداره غم حتی یه دونه

کار من تمومه و به آخرش رسیده

 حس موندن و نفس دیگه نمونده

شعر از خودم

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

در بهاري روشن از امواج نور

درزمستاني غبار آلود و دور

يا خزاني حالي از فرياد وشور

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

روزي از اين تلخ و شيرين روزها

روز پوچي همچو روزان دگر

سايه اي ز امروزها و ديروزها

ديدگانم همچو دالانهاي تار

گونه هايم مرمر هاي سرد

ناگهان خوابي مرا خواهد ربد

من تهي خواهم شد از فرياد درد

 بی تو باز مانده ام در اسارت لحظه هایی که می گذرند
و نگاهم تنها به تمنای طلوع چشمانت تکرار افق را به نظاره نشسته است
آهای ...
کجاست آن دل
که می خوانمش از پشت غبار اندوه
شاید بیاید و این مانده ی در حسرت را با دست خویش برهاند ،
برهاند از حصار تنگ و تاریک تنهائی ها

یاد ان بوسه که هنگام وداع

بر لبم شعله حسرت افروخت

ای شمع ارام بسوز که شب دراز است

ای اشک ارام بریز که غم زیاد است

بوسه هام برای تو       خنده هام برای تو        گريه هام برای تو

            حالا از خودم ميپرسم تو چقدر مال منی؟

                                    دل من بهم ميگه نخواستناشم مال تو

                                                             تو دیگه مال مني فقط برای دل من

                                                                                      همه ی  لذت بودن با صفاشم مال تو

امشب اتاق آبي خاطرات من٫

ستاره باران حضور توست...

فانوس احساس را در دست مي گيرم

و در جستجوي دلتنگي،سرگردانم.

باران نگاهت گونه هايم را خيس كرده

و لرزش صدايت٫تارهاي احساسم را مي نوازد.

ای کاش رهگذری بودم و هرگز تو را نمیدیدم ..... ولی افسوس :

که با اولین نگاهت آتش گرفتم

با دومین نگاهت سوختم

ودر آرزوی سومین نگاهت خاکستر شدم